آقای هاشمی! جمعه روز مبادای شماست!

طنز نوشتن علیه شما کار ساده ای است و دفاع از شما کاری سخت، من این هر دو را کرده ام و هر دو را نیز به یک قصد، اینکه کمک کنم تا شما به عنوان یکی از مهم ترین استوانه های سیاست ایران به مسیر درست تری بروید. گفتنش دشوار است، اما من جزو مدافعان سرسخت شما هستم. علت هم این است که معتقدم سیاستمدار با کیاست جواهری است گرانبها که ما کم داریم، اگر هم داریم در این مانداب و مرداب سیاست کنونی چنانش به لجن کشیده اند که باید هر بار پاکیزه اش کرد و به مردم نشانش داد، اگر مردمان باور کنند. هر آدمی آبرو و حیثیت و منزلت و اعتبارش را برای " روز مبادا" یش ذخیره کرده است. در سن هفتاد و پنج سالگی هستید و با هر حساب که بکنید روز مبادای شما چندان از امروز دور نیست، جمعه شاید روز مبادای شما باشد>>>

تشكیل جبهه و جنبش سبز

جنبش «سبز» ایران كه در جریان انتخابات ریاست جمهوری شكل گرفت و پس از آن به عنوان اعتراض به نتیجه اعلام شده انتخابات به یك حركت سرتاسری برای آزادی انتخاب تبدیل شد اكنون در مرحله تعادلی ناپایدار قرار گرفته است. تظاهرات میلیونی مردم پس از سركوب شدید و خونین به دست نیروهای امنیتی و بسیج كه به قتل و جرح سدها نفر و دستگیری هزاران نفر انجامید، به تدریج به تحلیل رفته است. امروز تنها كسانی كه حاضرند با شجاعت تمام خود را در معرض حملات نیروهای امنیتی قرار دهند به صورت مقطعی مانند سالگرد ۱۸ تیر به خیابان‌ها می‌آیند. از سوی دیگر، «رهبران» جنبش و به خصوص آقای موسوی به تدریج به سكوت گراییده‌اند و حالت انتظاری در بین مردم ایجاد كرده‌اند. این حالت انتظار نمی‌تواند زیاد طول بكشد>>>

In search of Shantaram

I can’t remember a book that was recommended to me by five people, all of them women. Reading it surprised me – Shantaram inhabits an exceptionally macho world and describes in detail gruesome fisticuffs where people lose important body parts. Yet, of course, despite all the macho posturing, Shantaram is sensitive and in touch with his emotions – he has a degree of self-awareness regarding himself and his relationship with women that most of us guys, I’m sorry, lack. Carla, who he often courts in Leopold’s, has him hanging on her every word, runs circles around him with her wit and, ultimately, eludes him>>>

Thus speaks Simorq

Here comes I, Mother Simorq, primordial bird-woman, with wisdom without death, whence of life within and out. Solar essence of Great Goddess, True Healer of body and mind, paladin of the ancient Persian Mysteries and paragon of free-thinking, self-knowledge and transformation, I am likewise a Persian phoenix of ceaseless radiance, formerly known as rainbow-coloured Senmurv. Composite and woman-faced, I have the head of a snarling dog representing the angel Surush, voice of conscience. My fragrance of musk wafts on the world, reviving hearts. Towering as thirty birds and armed with three-clawed paws, I hold my grip on preys as big as gorillas and bear them away>>>

Identifying Photos of Basijis

When the eyes of the living hold no more light than the dead
and ignorance makes sport of human dignity,

when the marksman lifts his weapon’s scope to hollow eye
and surrenders his soul to smoke and mirrors,

when a human body falters at the border, barbed,
between fragile meaning and momentary meat, >>>

در قریه ی ما

می‌خواست زیبا زیستن را تجربه کند
در این خارستان سرد
ریشه در خاکی پر حاصل!
اما بر خاک
بیرحمانه افتاد
               این ٔگل
که داشت زیبا میرویید. >>>

How to lose friends

How does the Ahmadinejad-Khamenei alliance intend to rule Iran like this? Judging by its paranoid rhetoric about “foreign plots”, which in itself adds insult to injury to millions of Iranians, a siege mentality has already developed at the top - and siege they may well face. What the regime is doing to its own people, the “children of the revolution”, is essentially political and economic suicide in the long term. According to the International Monetary Fund, over 150,000 qualified Iranians emigrate from Iran each year, the highest brain in the world. The commitment of ordinary Iranians in science, art, business and academia has been a pillar of the Islamic Republic>>>

كدام دیوار را بشكنیم

شكی نیست كه در آینده و در صورت ادامه و دور گرفتن حركت اعتراضی تمامی این حصار فروخواهد ریخت و جنبش حاضر، اگر عمرش به دنیا باشد، به كلی شكل دیگری خواهد گرفت. آنچه وضعیت فعلی را به این آیندهٌ فرضی پیوند می­دهد اراده و همت ماست. باید ببینیم كدام بخش آن ضعیف تر است تا نیرو را رویش متمركز كنیم. وگرنه چیزی كه محرز است، ماندن در چارچوب فعلی كار یعنی درجا زدن و شكست. در شرایط فعلی رهبری حاضر و آماده نداریم كه جای این اسلامگرایان بازیافت شده را بگیرد. طرح استراتژی هم كاری نیست كه بتواند به صورت دستجعی شكل بگیرد و از دل تظاهرات مردمی به نحو خودجوش بیرون بیاید. تاكتیك البته می­تواند در نقطه ای طرح و به كار گرفته شود و به محض نشان دادن كارآیی به سرعت در همه جا شیوع بیابد ولی این را باید بر عهدهٌ كسانی گذاشت كه در میدان حاضرند و به مجال موجود عملیاتی آگاهند>>>

Shout or tweet

When the struggle for democracy recharged itself in Iran a few weeks ago, after 30 years of repression, many Iranians living abroad flew to their computer screens to get a taste of what was going on inside. The bloody murder of Neda Agha-Soltan, the vast protests on the streets and in the towns, and the assault of the Basij militia upon students were suddenly visible to the rest of the world, and all credit is due to mini amateur phone lenses documenting the crisis. Mobile platforms have already influenced the aftermath of the presidential election and may have forever changed the tide of Iranian politics. But still, the government isn’t standing idly by>>>

Nine Theses

It saddens me and millions of my compatriots within and without Iran to admit that the regime will likely live to see another day. Yet it’s important to resist defeatism at this point. A moment of respite should compel us to reflect on the successes and failures of uprising in order to draw lessons for the future. Here are some of the conclusions I’m drawing in the form of nine theses: 1. The recent uprising in Iran initially occured in response to what was, in effect, a coup carried out by the most extreme elements of the Iranian regime>>>

برای زنم پاسپورت صادر میکنید؟

جلوی گیشه‌ای که یک شیشه‌ی نه فقط ضد گلوله، بلکه ضد تانک بود، قرار گرفت. اونور شیشه یک نفر ایستاده بود و به فاصله کمی از او شخص دیگری پشت میزی نشسته بود. در اولین نگاه متوجه شد که هردوی آنها، اگر خطی عمودی روی صورتشان، از پیشانی تا چانه کشیده شود، بخش سمت راست با چپ صورتشان با هم  قرینه نیستند. در یک کلام، مناسب برای تحقیقات در بخش «مطالعات علمی رشد و چگونگی عدم تکامل انسانی».
"سلام."
"سلامون علیکم."
"آقا میخواستم برای زنم پاسپورت ایرانی بگیرم. میخوایم با هم بریم ایران."
"مگه زنت پاسپورت ایرانی نداره؟ پناهنده شده و پاسپورتش و پاره کرده؟ یا عضو سازمان... یا گروه... هست؟"
"نخیر قربان، زنم خارجیه."

>>>